VERANDEREN…

Onze nieuwsbrief gaat over veranderen. Jaren geleden kwam ik de uitspraak tegen van Dr Lair Ribeiro uit zijn boek ‘Succes is No accident: ‘Als je blijft doen wat je altijd hebt gedaan, zul je blijven krijgen wat je altijd hebt gekregen’. Iedere keer als ik iets fundamenteels wil veranderen in mijn leven moet ik hieraan terugdenken.

Echter, het proces van een verandering ingaan roept automatisch weerstand op. Stel je voor dat ik dit of dat in mijn leven verander, wat vindt mijn omgeving ervan, mijn gezin, familie en vrienden en vooral degene bij wie mijn verandering het hardst aankomt? Ik sta dan nog helemaal niet stil bij de impact op mezelf van het niet willen weten/begrijpen van het probleem, maar wel op de impact die mijn verandering teweeg zou brengen bij mijn omgeving.

Ik moet dan bij de les blijven en echt alle fases doorlopen, dus in mijn geval, de eerste fase: het niet willen weten/begrijpen. Als ik de impact op mezelf ervaar wordt de urgentie duidelijk en mijn weerstand zwakker. Pas dan merk ik dat ik bereid ben om daadwerkelijk iets te doen aan het probleem. Als ik ook nog een duidelijk doel eraan verbind en de daaraan gekoppelde acties, lijkt het niet meer zo ingewikkeld en moeilijk uit te voeren. Pas na de uitkomst van de eerste bewuste acties of na het oefenen ervan, voelt het minder zwaar aan. Afscheid nemen van de oude situatie wordt dan makkelijker. Hoe meer ik merk welke voordelen de nieuwe situatie voor mij meebrengt, hoe dichter ik bij mijn doel ben. 

Een concreet voorbeeld: Mijn probleem: Ik kan geen nee zeggen. 
Ik kan goede brieven, teksten schrijven. Dat weet ik, maar mijn omgeving weet dat ook. Hierdoor ben ik ongemerkt de familie tekstschrijfster geworden. Moeilijke brief schrijven? Een  rapportage voor een ‘concollega’ voorbewerken? Je hoeft het alleen maar te noemen, ik zeg nooit nee. En vaak moet het ‘gisteren’ gebeuren. Ze hoeven alleen maar iets te zeggen of mij het idee te geven dat ze het niet kunnen en ik ga al aan de slag.

Wat is de impact: Als ik het druk heb, doe ik het ’s avonds, of ik sta eerder op. Een andere impact is dat ik als ondernemer alleen word betaald voor gewerkte uren. Als ik dit soort acties blijf doen gaat dat ten koste van mijn tijd, mijn energie en vooral mijn inkomen.

Ik blijf lang hangen in mijn weerstand, ik wil geen ‘nee’ verkopen’. Ik ben nog steeds bezig met ‘hoe zal mijn omgeving reageren als ik nee zeg’. Ga ik terug naar de eerste fase: het weten/begrijpen en vervolgens de impact ervaren, lukt het mij om een inspirerend doel te bedenken.

Mijn doel blijft hetzelfde: meer tijd creëren voor zaken die belangrijk zijn voor mij.
Nu pas lukt het mij om acties eraan verbinden. Deze acties zijn in mijn geval verschillend: bij de een geef ik aan wanneer ik het  kan doen, dus niet direct en alleen maar wanneer ik tijd heb. Bij de andere zeg ik gewoon ‘nee’, zodat mijn onbetaalde opdrachtgevers, zelf gaan oefenen in het schrijven van hun brieven en teksten en daardoor niet afhankelijk blijven van mij.

De voordelen van de nieuwe situatie is dat ik niet het gevoel meer heb dat er misbruik van mij wordt gemaakt. Door vaker nee te zeggen worden mijn werkzaamheden niet als vanzelfsprekend beschouwd. Lees ook onze laatste nieuwsbrief over VERANDEREN.

Peggy Klaverweide

16-12-2008 | 00:00 | Link

1-VERDIENERS VERSUS 2-VERDIENERS

Je hoort 1-verdieners heel vaak zuchten, had ik maar een partner dan kon ik de zorg voor gezin/welzijn en in het bijzonder vooral de kosten samen delen. Dit is ten dele waar. Het klopt wel als het gaat om gewoon cash, geld, valuta. Dan kunnen 2-verdieners het inderdaad gemakkelijker hebben.

En toch klopt het niet helemaal. Anders gezegd, 2-Verdieners hebben het dan inderdaad veel gemakkelijker, geven meer uit omdat er meer inkomen is. 2-verdieners kunnen zich veel meer permitteren, er is altijd meer geld te besteden. Daardoor ontstaat de  mogelijkheid om een luxe en een leven met minder zorgen te leiden.

En waarom ook niet, zou je zeggen. Echter, bij plotselinge echtscheiding, ziekte, ontslag etc. kunnen 2-verdieners het moeilijker hebben als ze geen rekening hebben gehouden dat het inkomen van twee naar één terug kan gaan. Hoewel ze er wel aan denken, hebben zij net zoals iedereen een ‘dit overkomt ons niet' levenswijze. De situatie verandert drastisch als er één inkomen uitvalt.

Ja maar dat is toch ook zo voor 1-verdieners, hoor ik je denken. Natuurlijk gaat een ontslag, ziekte e.d. een 1-verdiener niet in de koude  kleren zitten. 1-verdieners hebben steeds rekening moeten houden met zichzelf en eventuele kinderen en houden bewust/onbewust hun uitgavenpatroon beter in de gaten. Er ontstaat een zekere wijsheid omdat terugvallen op een partner domweg niet aanwezig is.

Voor 2-verdieners is de situatie heftig. Ze hebben nu opeens rekening te houden met een partner, die eerst zelf een inkomen had en nu opeens niet meer en afhankelijk wordt van hem/haar. Opeens zijn er twee mensen die op een andere manier met elkaar moeten omgaan en met zichzelf daarmee in het reine moeten zien te komen.

Er zijn genoeg instanties die budgetcursussen aanbieden of schuldhulpverlening die alle schulden op een rijtje zetten en een saneringsplan opmaken. Wij begeleiden met ons programma Wijsmetgeld.nu iedereen die het NU goed heeft, zodat ze bij onverwachte wendingen in het leven, goed voorbereid zijn.

Peggy Klaverweide

 

16-10-2008 | 00:00 | Link

Makkelijk geld verdienen: DEAL OR NO DEAL!!

Twee maanden geleden bedroeg de hoogste prijs bij de staatsloterij: 21,5 miljoen euro. Een week voor de trekking liep driekwart Nederland koortsachtig rond. Bij de verkooppunten stonden rijen mensen om een staatslot te kopen. De media speelde feilloos in op de ‘dit is mijn kans om miljonair te worden’ hype. De tv en de kranten, overal foto’s en beelden van hoopvolle mensen. Weinig mensen weten dat de kans om via de staatsloterij miljonair te worden slechts één op de 18 miljoen is oftewel ongeveer 0,0000005%: http://kennis-en-wetenschap.kwero.nl/wiskunde/937-winnen-staatsloterij.html. M.a.w. de kans om niet te winnen is groter dan om te winnen.

En toch doen wij het iedere keer weer, tegen beter weten in. Ik heb dit weekend de opnames van Deal or No Deal bijgewoond. Per jaar worden uit de honderdduizenden mensen die zich aanmelden, ca. 50.000 mensen gekozen die de screentest doen en vervolgens worden weer daaruit 200 mensen gekozen om daadwerkelijk mee te doen om geld, veel geld, maximaal € 250.000,-- te winnen.

Ik krijg vaak de vraag: schrijf ’s een keer hoe je makkelijk geld kunt verdienen. Makkelijk geld verdienen bestaat niet en is niet wat wij doen met wijsmetgeld.nu.

Echter met Deal or No Deal kan je wel makkelijk geld verdienen. Het enige wat je, volgens mij nodig hebt om je aan te melden is lef, geen angst voor de camera en daadwerkelijk en echt durven delen over je dromen m.b.t. het te winnen geld. Durven te vertellen dat je domme keuzes hebt gemaakt in het verleden waardoor het geld nu meer dan ooit hard nodig is. Tot slot: ‘deal’ te roepen als je verstandig bent.

Emotie werkt altijd, hoe dan ook. De energie die ontstond na het verhaal van een van de kandidaten was zo aanwezig, iedereen wenste haar een groot som geld. De spanning was voelbaar en er was niet een persoon aanwezig met de gedachten elders. Deze kandidate ging dan ook met 76.000 euro naar huis. De volgende kandidate was duidelijk van een andere kaliber. Zij was gelukkig, gelukkig gezin, goede baan etc etc., m.a.w. ze had het geld niet echt nodig. De energie die er eerder was, zakte duidelijk naar beneden, zij won dan ook een paar duizend euro.

Wat ik wil zeggen, bij Deal or No Deal, ga je altijd naar huis met een som geld, ALTIJD.

Peggy Klaverweide

3-10-2008 | 00:00 | Link

 

‘RTL-4 progamma: uitstel van executie’

Tijdens mijn vakantie zag ik de aankondiging van het nieuwe Rtl4 programma: Uitstel van executie. Ik was uiteraard zeer benieuwd hiernaar vanwege ons online programma ‘wijsmetgeld’.

Nu na drie afleveringen en 2x de herhalingen te zien; dit is nu precies wat wij met ons programma beogen. Mensen tegen zichzelf laten beschermen zodat ze niet buiten hun schuld om in zo’n situatie belanden. Het intrigeert mij ook enorm; op de Nederlandse televisie gezinnen te zien die zich werkelijk zo tot de rand van faillissement bevinden en geen andere oplossing zien dan hun vuile was buiten te hangen. Het is zo dapper en ik kan hun vastbeslotenheid om het totaal anders te gaan doen, door de buis heen naar buiten voelen.

Deze mensen dachten allemaal dat ze alles goed hadden geregeld. Hun leven veranderde drastisch door een onverwachte gebeurtenis. De een door echtscheiding, de andere zegt haar baan op door ziekte/invaliditeit. En zo zijn er nog tal van voorbeelden te noemen: ontslag, overlijden, bedrijfsfaillissement. Allemaal zaken die je niet kunt voorzien en vooral hoopt dat het je niet overkomt. Immers het overkomt een andere maar jou niet.

Je kunt bijna de kijkers horen denken: wat raar of wat stom: dit zou ons nooit overkomen. Wij veroordelen ze zo gauw door zo te denken. Toch is het niet raar dat wij kijken met de bril op van: ‘wat hebben ze fout gedaan?’ Maar vergeet vooral niet dat al deze mensen voorheen in een zorgeloze financiële status zaten. Ze waren allemaal in staat om een eigen huis te bezitten, een paar keer per jaar op vakantie te gaan, etc.

Daar gaat het in ons programma over. Bij ‘omgaan met geld’ of ‘wijsmetgeld’ ontstaat al gauw het idee dat ons programma hetzelfde is als de begeleiding door een budgetcoach bij schuldhulpverlening, schuldsanering etc. Een budgetcoach begeleidt de mensen als het financieel helemaal niet meer gaat. Zij zetten alle schulden/rekeningen op een rijtje en zoeken samen met de familie naar een oplossing. Vaak is het al TE LAAT en moeten veel mensen een schuldsanering aanvragen!!

Ons online programma is juist bestemd voor iedereen die het NU financieel goed heeft. Financieel goed hebben betekent niet per saldo dat je goed kunt omgaan met geld. Het betekent vooral dat je een zodanig inkomen hebt dat je er (meer dan) goed van kunt leven. 
En let wel: de ellende begint pas als er een onverwachte verandering ontstaat in de hoogte van het inkomen door zaken vaak buiten je schuld om.

Martijn Krabbé zei in een interview dat hij door dit programma te presenteren, zijn uitgavenpatroon ook heeft aangepast, nadenkt en bewuste keuzes maakt.

Als televisie dit teweeg kan brengen bij heel veel mensen is dat een stap in de goede richting. Wat wij met zijn allen vergeten is, is dat wij dit gevoel ook gauw kwijt zijn en met zijn allen goede redenen hebben om ons financiën niet op een rijtje te zetten omdat er geen urgentie aanwezig is.

Het gaat immers NU toch goed met ons?

Peggy Klaverweide

 

11-9-2008 | 00:00 | Link

KOOPVERSLAAFD!!

Ik heb de vraag gekregen waarom onze weblog ‘moneyblog’ heet. Een moneblog wekt de verwachting dat er mooie dichtgetimmerde ideeën in staan hoe snel rijk te worden en dat is niet zo. Echter, in de lijn van onze werkzaamheden m.b.t. geld en emotie is de term ‘moneyblog’ meer voor de hand liggend. 

Zoals iedereen heb ik op allerlei gebieden in mijn leven gewoontes ontwikkeld, dus heb ik ook een geldgewoonte met de bijbehorende diepte en hoogtepunten. Op een goed moment dacht ik vast te kunnen stellen dat ik wel heel goed bezig was met omgaan met geld. Immers, ik ben ervaringsdeskundige en trainer van het programma ‘Budget in balans’. Ik hou mijn financieel plan regelmatig bij, let geregeld op de aanbiedingen en heb me aangemeld voor nieuwsbrieven van Kruidvat, AH, Aldi, Lidl etc. Zo ook op de nieuwsbrieven van Ralph Lauren, Tommy Hillfiger etc en ik kon mezelf geruststellen dat ik alleen aanklikte op: acties, aanbiedingen en sales.

Een kennis van mij houdt b.v. de terug-stort-acties in de gaten. Bij aankoop van een nieuw merk shampoo vult ze dan zo’n piepklein formuliertje in, stuurt dit op en krijgt b.v. 1,50 terug gestort. Vermoeiend vind ik dat. Moet ik ook nog nagaan of de shampooman de 1,50 heeft teruggestort. Of neem de stempelkaarten die bijna iedere winkel tegenwoordig uitgeeft. In het begin vond ik het wel leuk, maar ik heb een hele rugtas nodig, wil ik gebruik maken van al mijn stempelkaarten. Vervolgens heb ik nou net niet die ene stempelkaart bij me, heel irritant.

Ik ben meer van de aanbiedingen, vandaar mijn diverse aanmeldingen voor nieuwsbrieven. Kruidvat en Appie denderen al op zondagavond mijn laptop binnen. De aanbiedingen op wasmiddelen, keukenrolpapier e.d. hadden mijn voorkeur; geen voedingswaren. Tot voor kort had ik een heel voorraadrek met minstens 30 flacons. En dat komt voornamelijk omdat de grote supermarkten elkaars aanbiedingen in de gaten houden. In de zelfde week waarin Albert Heijn b.v. Ariel in de aanbieding heeft, heeft Kruidvat dat ook of Albert Heijn samen met Dirk vd Broek. Ik kocht me helemaal suf aan wasmiddelen, shampoos en body lotions en maakte mezelf wijs dat ik het deed omdat ik er zoveel op kon besparen en het gaf mij een goed gevoel.
Totdat ik me ervan bewust werd dat mijn ‘koop’verslaving weer een loopje met mij nam en hoe moeilijk het is om te veranderen.

De kans dat mijn oude gewoontegedrag zich herhaalt is groot, tenzij ik een nieuw en gezonde gewoontegedrag ontwikkel. Wat bovenal belangrijk is is dat ik dit nieuwe gewoontegedrag ook uitvoer. Hierdoor stap ik echt uit de situatie die mijn negatieve gewoonte versterkt doordat ik iets nieuws heb bedacht. Wat ik o.a. ben gaan doen is de nieuwsbrieven van AH en Kruidvat pas te gaan lezen als het aantal van mijn wasmiddelen is geslonken naar 3 stuks.
En het werkt! 

Peggy Klaverweide

2-9-2008 | 00:00 | Link

 

Geldtype: VERZORGER!

Bij mijn vroegste herinnering over ‘geld en omgaan met geld’ komt een beeld tevoorschijn van mijn moeder en haar vriendin, die wij tante Rita zullen noemen. In Suriname zijn alle vriendinnen tantes en alle vrienden ooms. Mijn moeder had een soort spaarsysteem met haar vriendinnen opgezet: Kasgeld. Iedereen stortte 10 maanden lang, naar gelang het aantal vriendinnen dat meedeed een vantevoren afgesproken bedrag in een pot. Iedere maand ontving een van de tantes de som van alle bedragen bij elkaar minus een klein bedrag. Dit bedrag is bestemd voor de risicodrager, in dit geval mijn moeder. Let wel, bij dit spaarsysteem ontvang je geen rente je moet juist een klein bedrag afstaan aan de persoon die de risico’s draagt. Waarom niet gewoon sparen zou je denken? Sparen op de bank werkte niet altijd omdat het opnamegevoelig is. Automatisch sparen bestond nog niet. Dit spaarsysteem werkte voortreffelijk, omdat ze van tevoren wisten wanneer zij aan de beurt waren en konden ze de grote uitgaven plannen.  Bovendien zaten deze vrienden niet in één spaarsysteem, vaak wel in 3.

Even terug naar Tante Rita. Ze had een goede baan, maar een man die wel een baan had maar ook wel van een slokje hield, wat geld kost. Iedere maand, je kon er de klok op gelijk zetten, kwam tante Rita twee weken voordat ze haar salaris had, bij mijn moeder langs om een voorschot. Nog twee weken later kwam ze weer langs en fluisterend en tastend naar haar portemonnee overhandigde ze het geleende geld weer aan mijn moeder. Twee weken later was ze er weer. Ze wist dat mijn moeder, als risicodrager, altijd geld had en dat mijn moeder altijd voor haar en anderen klaar stond. Mijn moeder was sociaal sterk en qua geldtype een VERZORGER! Haar valkuil was dat ze zich schuldig voelde als ze niet kon helpen, aan de andere kant spaarde ze niet. Om een bevredigende financiële situatie voor zichzelf te ontwikkelen had ze b.v. kunnen leren van de Spaarder, waardoor ze overvloed kon creëren of van de levensgenieter waardoor ze meer plezier had gehad.

In onze nieuwsbrief over de 8 geldtypes van juni 2008 gaven wij ook aan dat je meer dan één geldtype bent. Mijn moeder was ook IDEALIST, m.a.w. Geld is niet belangrijk, het komt allemaal wel goed. Haar valkuil in deze is net als bij geldtype Verzorger. Ze voelde zich slachtofferig als iets niet ging zoals zij dat had voorzien. Ook hier had ze kunnen leren van de Spaarder, maar ook van de Beschermer, zodat ze alert en voorzichtig bleef.

Peggy Klaverweide

 

20-8-2008 | 00:00 | Link

Dit artikel uit de weblog van het AD Geld en Recht van 19 juni 2008: Nederlander is financiële onbenul, wil ik jullie niet onthouden. Lees het en voel de urgentie en de zorg van Minister Wouter Bos voor het financiële probleem.

Peggy Klaverweide

Nederlander is financiële onbenul

Meer dan vijf miljoen Nederlanders zijn niet goed voorbereid op een onverwachte forse inkomensdaling of grote uitgave. Dat blijkt uit onderzoek onder 4280 mensen in opdracht van CentiQ, een platform van onder meer de financiële sector, overheid en consumentenorganisaties.

Het onderzoek werd donderdag in Den Haag gepresenteerd in aanwezigheid van minister Wouter Bos (Financiën). Bijna 10 procent van de Nederlanders zegt aan het einde van de maand geen geld meer te hebben.

Nog eens tien procent van de mensen vertoont financieel zwak gedrag. Dat betekent dat ze niet sparen, geen financiële kennis hebben en nooit geleerd hebben met geld om te gaan. Deze groep, ruim 1,2 miljoen mensen, loopt groot risico in de schulden te raken.

Jong geleerd, is oud gedaan

Bijna de helft van de consumenten zegt te weinig kennis te hebben over financiële zaken als pensioenen of beleggingen. Zo weet slechts 55 procent van de consumenten dat aandelen normaal gesproken risicovoller zijn dan obligaties.

Uit het onderzoek komt ook naar voren dat op jonge leeftijd met geld leren omgaan problemen op latere leeftijd kan voorkomen. Nederlanders die vroeger bijbaantjes hadden of zakgeld kregen, kunnen beter rondkomen dan mensen bij wie dit niet het geval was.

Moeilijk rondkomen

Een grote groep van 4,2 miljoen mensen heeft ook moeite met rondkomen. Maar zij lopen minder risico in de schulden te raken omdat ze meestal wel een goed overzicht hebben over hun financiën. Bovendien wordt door deze groep ook gespaard.

CentiQ pleit voor meer aandacht bij ouders en in het onderwijs voor het omgaan met geld.

Appeltje voor de dorst

Minister Bos vindt ook dat de financiële  kennis van de consumenten vergroot moet worden. De overheid zorgt minder voor haar burgers, dus moeten mensen zich verzekeren tegen financiële tegenvallers.

Centriq gaat de komende tijd op drie manieren proberen de financiële kennis bij consumenten te verbeteren. Zo komt er een programma ’ Financiën op orde’ dat mensen moet leren verstandig met hun geld om te gaan. Verder worden ouders en kinderen ondersteund bij de financiële opvoeding en komt er een programma dat mensen stimuleert een appeltje voor de dorst op te bouwen.

 

20-6-2008 | 00:00 | Link

Hoe heb ik 'geleerd' met geld om te gaan

Acht jaar geleden, in 2000, startte ik samen met Iris ons bureau Pro/Coach. De veiligheid van iedere maand een gegarandeerd inkomen viel voor 50% weg. Mijn levensstijl heb ik echter niet aangepast aan mijn status als startende ondernemer. Het betekende, nl. vaak meer lasten dan inkomsten en ik veranderde mijn bestedingspatroon niet. Hoewel ik nog niet voldoende inkomen genereerde en van twee naar één inkomen terug ging, studerende kinderen had, gaf ik het shoppen en 3x per jaar op vakantie gaan, niet op. Toen het mis dreigde te gaan en het ernaar uitzag dat ik weer in loondienst moest gaan na twee jaar, heb ik drastische maatregelen genomen op persoonlijk en professioneel vlak.

Een van de zaken waar ik over  ben gaan nadenken en praten met mijn zussen is: hoe zijn wij opgevoed met geld? Hoe gingen onze ouders om met geld? Antwoord: Zij gaven ons geen zakgeld en hebben ons niet geleerd om te sparen. Wij hadden voldoende middelen om tevreden te zijn en onze ouders kochten alles wat wij nodig hadden. Die aangeleerde gewoontes heb ik toen in mijn eigen gezin op dezelfde manier bij mijn kinderen doorgevoerd met een klein verschil. Ik gaf mijn kinderen wel zakgeld, maar leerde hen ook niet hoe ermee om te gaan. Met twee inkomens hadden wij genoeg geld om samen leuke dingen te doen en/of te kopen en een tevreden leven te leiden, precies zoals ik het zelf als kind heb ervaren, tevreden en niet ambitieus. Ik had wel ideeën om ‘meer’ te maken van ons geld, maar ik zette deze niet om in acties.

Het wordt anders als je je leven drastisch verandert. B.v. een andere baan met minder inkomen, een scheiding, je baan kwijt, minder werken, gezinsuitbreiding etc. In mijn geval was het een eigen bedrijf opstarten. Mijn gedrag heb ik niet aangepast aan mijn veranderde leven met alle gevolgen. Ik wilde niet bezuinigen of een vergelijkbare gelddieet doen. Een dieet werkt uiteindelijk ook niet. Het idee van beperkingen is wat anders dan wanneer ik weloverwogen keuzes maak en de consequenties daarvan kan overzien.

Het voordeel is wel dat in 2003 hieruit het programma wijsmetgeld is ontstaan. Het gaat dus niet om hoeveel geld je hebt, maar hoe je wijze besluiten kunt nemen, waardoor je balans in je leven krijgt, d.w.z. mentaal, financieel, fysiek, sociaal en spiritueel.

Peggy Klaverweide

16-6-2008 | 00:00 | Link

Hoe wijs met geld ben ik als ouder!

Mijn blik valt op een foto in de Telegraaf  van 13 mei van Prinses Maxima met  de ‘GELDKOFFER’ , lesmateriaal over omgaan met geld voor groep 7 en 8 leerlingen. Een bijzonder initiatief van het NIBUD voor dit immens probleem van nu. Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat mijn eerste gedachte was: hoe geloofwaardig is haar verhaal over omgaan met geld, als ze zelf uit een welgestelde familie komt en trouwt in een rijke familie. Fout fout; want daar gaat het immers niet om. Het gaat er om de kinderen zo vroeg mogelijk  bewust te maken over keuzes maken, de risico´s, gevolgen, alles m.b.t. geld. En Prinses Maxima heeft gegarandeerd de aandacht van de kinderen.

En dan denk ik terug aan een van onze eerste try outs, jaren geleden waarbij mijn oudste zoon aanwezig was. Bij opdracht 7: Hoe wijs met geld ben ik zelf als ouder, werd ik wakker geschud. Ik wist ook wel dat ik moeilijk ‘nee’ kan zeggen als hij iets nodig had. Maar is het niet meer dan normaal dat ik mijn kinderen help en ondersteun als het nodig is. Wat een heerlijk gevoel was het voor mij toen hij tijdens de try out deelde dat hij mij vertrouwt en weet dat ik er altijd voor hem ben. Hij wist in zijn onderbewustzijn dat hij altijd op mij kon rekenen, dus had hij geen geldprobleem. Hij maakte een potje van zijn financiën omdat ik er altijd was om de ‘geldscherven’ op te ruimen. Ik begreep dat ik dat heel snel moest veranderen. Verandering van dit ingesleten gedrag heeft tijd in beslag genomen en er waren momenten waarbij ik toch de fout in ging. Wij hebben afspraken gemaakt over de kosten van zijn opleiding; daar heb ik mij aan gehouden. En hij heeft geleerd dat hij niet met andere financiële zaken bij mij terecht kon. Omdat dat niet de afspraak was.

Hoe zou het zijn als hij toen jaren geleden in groep 7 of 8 had geleerd om met geld om te gaan.

Peggy Klaverweide

28-5-2008 | 00:00 | Link

Wijs met geld een succes

Wijs met geld is nu al een succes de eerste cursussen zijn vol geboekt en zijn ondertussen gestart.  

19-1-2008 | 00:00 | Link

Wijs met geld online!

Wijs met geld is sinds 1 februari 2008 online gegaan. Voor iedereen is het nu mogelijk anoniem & online een cursus te volgen om uw inkomsten beter te beheren.

19-1-2008 | 00:00 | Link